Првиот пловечки град би можел да заплови до 2030 година: Како ќе изгледа и кој ќе живее во него? (ВИДЕО)
Град со училишта, болници и стадион среде океанот засега постои само во планови. Неговите креатори тврдат дека таму би можеле да живеат десетици илјади луѓе, имајќи го целиот свет на дофат на раката. Градот постојано би се движел и би пристапувал во различни пристаништа.
Проектот се нарекува „Брод на слободата“ (Freedom Ship). Замислен е како пловен објект долг најмалку еден и пол километар, кој би вклучувал станбени зони, трамвај и писта за мали авиони. Според плановите, тој би патувал околу светот на секои неколку години, а неговите креатори се надеваат дека би можел да заплови до 2030 година.
„Бродот на слободата“ уште во деведесеттите години на минатиот век го осмислил американскиот инженер Норман Никсон, како алтернатива на пренаселените крајбрежни метрополи. Проектот повторно го активираше компанија со седиште во Флорида. Според новите планови, пловилото би било долго меѓу 1,5 и 1,8 километри, широко околу 230 метри и би имало 30 палуби. Неговата маса се проценува на околу 2,3 милиони тони. За споредба, би било околу четири пати подолго од најголемиот брод за крстарење што постои денес.
Во внатрешноста е планиран цел град, со домови за 50.000 постојани жители, простор за уште 10.000 привремени посетители и сместување за 20.000 членови на екипажот задолжени за одржување на пловечката инфраструктура. Жителите би патувале со внатрешен трамвај, додека врската со копното би се одржувала со хеликоптери и бродови. На горната палуба би биле поставени осум хелиодроми.
Вредноста на „Бродот на слободата“ се проценува на 12 до 16 милијарди долари, а финансирање се бара веќе со децении. Отворени се и прашања за управувањето – кој би се грижел за безбедноста, кои закони би важеле и како би бил уреден животот во меѓународните води.
Постојат и технички дилеми. Експертите ја доведуваат во прашање способноста на конструкција долга километар и половина да издржи бури на отворен океан. Треба да се решат и прашањата за одлагањето на отпадот, снабдувањето со храна и обезбедувањето струја за десетици илјади луѓе. Еколошките организации предупредуваат дека пловечките градови би можеле да ги загрозат морските екосистеми доколку овие ризици не се земат предвид при проектирањето.
Кој би живеел во него?
Одговорот зависи од проектот. „Бродот на слободата“ се претставува како автономна заедница за луѓе кои сакаат да живеат на море, без постојана врска со една земја. Меѓу можните жители се споменуваат богати луѓе, претприемачи кои работат на меѓународно ниво и оние кои сакаат да се оддалечат од политичката нестабилност.
Доколку плановите се реализираат барем делумно, првите населени пловечки структури би можеле да се појават до крајот на деценијата. Дали таквиот живот навистина ќе стане можен за илјадници луѓе, ќе се покаже во наредните години.



