Каде се работи најмалку, а се живее најдобро?
Според Глобалниот индекс на рамнотежа помеѓу работата и животот за 2025 година, 10-те земји со најдобар баланс помеѓу работата и животот се Нов Зеланд, Ирска, Белгија, Германија, Норвешка, Данска, Канада, Австралија, Финска и Шпанија.
Глобалниот индекс на рамнотежа помеѓу животот и работата е составен врз основа на индикатори како што се законски годишен одмор, боледување, платено породилно отсуство, минимална плата, пристап до здравствена заштита, просечен број работни часови неделно, безбедност и ниво на задоволство од животот.
На врвот на листата е Нов Зеланд, кој го освои првото место трета година по ред, со вкупен резултат од 86,87 од 100. Извештајот истакнува дека земјата комбинира релативно кратка работна недела од 33 часа, 32 дена законски годишен одмор, 26 недели платено породилно отсуство и универзален систем за здравствена заштита.
Ирска е на второ место, главно поради комбинација од висока минимална плата, 30 дена законски одмор, 26 недели платено породилно отсуство и многу добри показатели за безбедност. Просечната работна недела е 34,3 часа, што е меѓу поволните резултати во Европа.
Третото место го освои Белгија, која се издвојува со релативно кратка просечна работна недела од 34,1 часа, 30 дена годишен одмор и силна социјална заштита.
Веднаш зад неа е Германија, каде што просечната работна недела е 33,2 часа, со 30 дена законски одмор и високо ниво на институционална безбедност.
Норвешка е исто така меѓу првите пет, и постигна особен напредок во индексот благодарение на своите политики за родителство. Во извештајот се наведуваат 35 дена законски одмор, 49 недели платено породилно отсуство и просечна работна недела од 32,6 часа.
Другите нордиски земји исто така се рангираат високо. Данска е на шестото место, со 35 дена законски одмор и просечна работна недела од 32,5 часа. Во истиот извештај се наведува и дека Холандија има најкратка просечна работна недела меѓу анализираните земји, од 30,5 часа, иако не е меѓу првите 10.
Седмото место го зазеде Канада, која е добро рангирана на индексот благодарение на својот универзален здравствен систем, силната заштита за вработените за време на боледување и просечната работна недела од 35,2 часа.
На осмото место е Австралија, со 30 дена законски одмор, просечна работна недела од 32,29 часа и висока минимална плата по час. По неа е Финска, а десетта е Шпанија.
Важно е да се нагласи дека ваквите рангирања не мерат само број на работни часови. ОЕЦД, на пример, го следи и годишниот број на навистина изработени часови, што е само еден дел од пошироката слика. Затоа земјите со добра рамнотежа помеѓу работата и приватниот живот генерално комбинираат пократко работно време, побезбедни услови за работа, подолги одмори и подостапна здравствена и семејна грижа.
