Научниците го идентификуваа најстарото познато куче – живеело пред 15.800 години

Новите генетски истражувања открија дека врската помеѓу кучињата и луѓето датира подолго отколку што се сметаше претходно. Научниците сега го идентификуваа најстарото познато куче, кое живеело пред 15.800 години.

Кучето, идентификувано од коските пронајдени на карпестото засолниште Пинарбаси во Турција, кое го користеле древните човечки ловци-собирачи, е околу 5.000 години постаро од претходното најстаро генетски потврдено куче, велат истражувачите.

Возраста на кучето Пинарбаси и неколку други речиси подеднакво стари примероци пронајдени на други локации во Европа сугерира дека кучињата веќе биле широко распространети и составен дел од човечката култура милениуми пред појавата на земјоделството.

Новите откритија се презентирани во два научни труда објавени во списанието „Нејчр“.

Вилијам Марш, постдокторски истражувач во Лабораторијата за античка геномика при Институтот „Френсис Крик“ во Лондон и еден од водечките автори на една од студиите, рече дека ДНК доказите сугерираат дека кучињата биле присутни на различни места во западна Евроазија пред 18.000 години и веќе биле генетски доста различни од волците.

– Претпоставуваме дека популациите на кучиња и волци се разликувале многу порано, веројатно пред последниот глацијален максимум, односно пред повеќе од 24.000 години. Сепак, мора да нагласиме дека сè уште постои голем степен на неизвесност – рекол Марш.

Кучето, кое потекнува од древна популација на волци одвоена од современите волци, било првото животно кое било припитомено од луѓето, додека животни како кози, овци, говеда и мачки дошле подоцна.

– Кучињата биле со нас додека луѓето поминувале низ големи животни транзиции и како што се појавувале сложени општества. Мислам дека е интересно и тоа што, за разлика од повеќето други припитомени животни, кучињата не секогаш имаат јасно дефинирани улоги или цели за луѓето. Можеби нивната примарна улога е често само да обезбедат друштво – рекол генетичарот Андерс Бергстром од Универзитетот во Источна Англија во Англија, главен автор на втората студија.

Бергстром и неговиот тим спроведоа сеопфатно пребарување на раните европски кучиња користејќи нов метод за генетско разликување на волци од кучиња меѓу 216 антички остатоци со возраст од 46.000 до 2.000 години од Белгија, Данска, Франција, Германија, Холандија, Шкотска, Шведска, Швајцарија и Турција. Тоа е најголемата студија за вакви остатоци досега.

Научниците беа во можност да идентификуваат 46 кучиња и 95 волци. Бидејќи скелетите на кучињата и волците во раните фази на припитомување беа многу слични, генетските студии се од суштинско значење за нивно разликување во античките остатоци.

Најстарото куче идентификувано од тимот на Бергстром датира од пред 14.200 години, од пештерата Кеслерлох во Швајцарија.

Најстарите европски кучиња идентификувани во студијата покажаа дека делат потекло со кучиња во Азија и остатокот од светот, што укажува дека овие различни популации на кучиња не произлегле од одделни епизоди на припитомување.

Кучето Пинарбаси покажува колку ловците-собирачи ги ценеле своите кучиња.

– Во Пинарбаси имаме погребувања и на луѓе и на кучиња, и кучиња закопани заедно со луѓе – рекол Марш.

Исто така, постојат докази дека луѓето во Пинарбаси ги хранеле своите кучиња со риби.

Студијата идентификуваше пет кучиња стари помеѓу 15.800 и 14.300 години, вклучувајќи остатоци од Гофовата пештера во близина на Чедар во Англија.

– Во Гофовата пештера имаме докази за распарчување и обработка на луѓето по смртта, што вклучуваше канибализам како погребен обичај сличен на погребувањето. Слична постмортална модификација, иако не е дефинитивно за консумирање, е пронајдена и на остатоци од кучиња – рекол Марш.

Кучињата од Пинарбаси и Гофовата пештера се покажаа како поблиски поврзани со предците на денешните европски и блискоисточни раси, како што се боксерите и салуките, отколку со арктички раси како што се сибирските хаски.

Покрај дружењето, античките кучиња можеби им помагале на луѓето во ловот или служеле како кучиња чувари, еден вид алармен систем од леденото доба. За разлика од многу од денешните егзотични раси, овие рани кучиња веројатно сè уште многу личеле на волците од кои потекнуваат.

– Прашањата за тоа кога, каде и зошто луѓето ги припитомиле кучињата остануваат во голема мера неодговорени. Мислиме дека веројатно се случило некаде во Азија, но точната локација сè уште не е утврдена – рече Бергстром.